Dat ene liedje

July 20, 2019

Dat ene liedje…

 

Van de week liep ik met mijn mannen 😉 op de boulevard in Torre del Mar (Malaga) en in de verte hoorde ik een muzikant spelen en zingen. Hij zong “Stand by me” van Ben E. King. Het origineel en ook nog met een fijne stem. Mijn mannen liepen langs hem, maar ik bleef staan. Kijken, luisteren en natuurlijk meezingen. Dit nummer hoor ik in de snelle versie heel vaak van Eddie tijdens onze muziekvaarten op de MS de Jordaan en zelf zing ik het ook in de snelle versie als ik op een feest moet zingen. Altijd garantie voor een volle dansvloer trouwens.

 

Echter zong deze muzikant allemaal fijne luisterliedjes. Hij vroeg: “You have a request?” en het werd "Let it be" van The Beatles. Mijn mannen waren inmiddels gaan zitten op het muurtje een paar meter verder, wachtend op mij. Ik had best willen blijven staan, maar ze wilden door. Ik gooide wat euro’s in zijn hoed en liep met tegenzin door. Ik had gewoon willen blijven staan, meezingend en -dansend.

 

Een paar 100 meter verderop besloten we nog even een bakkie te doen bij de Safari Lounge bar en gingen daar zitten. Dacht nog even terug aan de straatmuzikant en Peter vroeg me: “Mis je het zingen dan?” "Ja dat mis ik wel als ik 2 weken vrij ben" zei ik. Ik kan natuurlijk altijd zingen, maar optreden voor mensen geeft toch een ander gevoel. Ondanks dat ik heb geleerd te zingen voor mezelf: “Sing like no one is listening” en geniet daar ook altijd met volle teugen van. Toch is niets leuker dan een compliment te krijgen na een optreden.


Vervolgens kwamen er weer 2 muzikanten aan en gingen voor het terras even “soundchecken!” wat zeer deed aan onze oren. Peter en ik keken elkaar aan en dachten hetzelfde. Gelukkig begonnen ze met “Despacito”. Ze zongen niet, maar het klonk best goed. Daarna kwam een onbekend soort van carnavalsnummer, wat echt niet fijn was om naar te luisteren, maar gelukkig was ons bakkie koffie op. We betaalden en liepen terug.

 

We liepen nu dus weer richting de muzikant die er nog steeds zat en hij speelde “I’m Yours” van Jason Mraz. Ik herkende het al van verre, want dat nummer zing ik zelf ook en wat een heerlijk nummer is dat toch. Eigenlijk wilde ik weer blijven staan en meezingen, maar “mijn" mannen wilden echt naar huis.

 

Maar dat ene liedje dat maakt dat ik blijf staan en blijf luisteren. Dat iemand anders blijft staan en blijft luisteren, dat iedereen blijft staan, er naar blijft luisteren, ook op Spotify of zo en het zelfs (mee) kan zingen. Dat wil ik ook. Zo’n liedje als “Zij weet het” die afgelopen week Goud kreeg, of zo’n liedje als “Duurt te lang”.

 

Ik hoop en wens vurig op dat ene liedje…
Meestal werkt het.

 

Muzikale groetjes,

Gillyan

 

 

-------------------------------------------------------

 

That one song…

 

The other day I was strolling with my men on the boulevard in Torre del Mar (Malaga-Spain) and from a distance I heard a musician play and sing. He sang “Stand by me” from Ben E. King. The original and he had a nice voice too. My men passed by, but I stood still. Watching, listening and ofcourse singing along. This song I hear a lot when Eddie sings it during our evenings on the MS de Jordaan and I even sing it myself in the faster version when I sing on a party. Most of the time with a full dancefloor.

 

This man sang only easy listening songs which I like very much. He asked: “You have a request?” and he played "Let it be" van The Beatles. My men had sat down by now a few meters further and were waiting for me. I would have stood there longer, but they didn’t want to wait. I threw some money in his hat on the floor and went along with them but really didn’t want to leave. I would have stood there all night, singing and dancing along.

 

A few 100 metres further we decided to have a cup of coffee and sat down at the Safari Lounge bar. I thought some more about the street musician and Peter asked me: “Do you miss the singing now?” "Yes, I miss it when I have two weeks off" I said. Ofcourse I can sing every minute of every day, but performing for people just gives me another feeling. Although I learned to sing for myself: “Sing like no one is listening” and enjoying always when I do sing anyway, but it really is great to get compliments after performing.


Not long after this two other musicians came and stood still in front of our terrace and did a “souncheck!” which was hurting our ears. Peter and I looked at each other and thought the same. They started playing “Despacito”.  They did not sing, but this sounded kind of okay. Then the next song was not so easy to our ears. Our coffee was finished, so we payed and walked back.

 

We walked towards the first street musician again who was still there and he sang “I’m Yours” from Jason Mraz. I recognized it from afar, because I sing this song too and what a great one it is. I really wanted to stop again and sing again, but my men really wanted to go home.

 

But that one song that makes me stop and listen. That anyone stops and listen too, that everybody stops, and listens too, on Spotify and even sings the lyrics too that song. I want that. A song like “Stand by me” an all time favorite or Let it be.

 

I hope and longingly wish for that one song…
Usely that works.


Musical greetings,

Gillyan

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Uitgelichte berichten

Carpe Diem

October 21, 2019

1/10
Please reload

Recente berichten

October 21, 2019

August 12, 2019

July 20, 2019

May 31, 2019